Osmaniye…
Küçük şehir.
Büyük hayaller.
Ama bir gerçek var;
Her hayal, plan ister.
Bugünlerde açıklamalar ardı ardına geliyor.
Müjdeler… projeler… vaatler…
İnsanın ağzı açık kalıyor.
Ama bir de akıl var.
O da soruyor.
Bu şehir kaldırır mı?
Balıkçılar Çarşısı Meselesi
Rahime Hatun Meydanı…
Tarihi dokusu olan bir alan.
Şimdi deniyor ki;
“Balıkçılar Çarşısı ve Gastronomi Meydanı yapılacak.”
Güzel.
Kulağa hoş geliyor.
Ama…
Oradaki dükkanlar?
50 yıllık…
Belki 100 yıllık.
“Giydirme yapılacak” deniyor.
Hatırlıyor musunuz?
Kadirli yolu üzerindeki eski dükkanları?
Giydirildi.
Ama özü değişmedi.
Yarın bir gün…
Yıkım kararı çıksa?
O harcanan para ne olacak?
İşte mesele burada.
Gösteriş mi?
Kalıcılık mı?
Yapan Kim, Sahiplenen Kim?
Millet Bahçesi…
Alt geçit…
Bazı düzenlemeler…
“Yapıldı” deniyor.
Doğru. Yapıldı.
Ama kim yaptı?
Devlet yaptı.
Bakanlık yaptı.
Ama fotoğraflarda kim var?
Açılışta kim var?
İşte orada iş karışıyor.
Bu şehir saf değil.
Osmaniyeli görüyor.
AVM Meselesi: Aynı Hata Tekrar mı?
Yeni bir AVM…
Dünyaca ünlü markalar…
İyi de…
Osmaniye kaç kişi?
Ekonomik gücü ne?
Bakın geçmişe…
Bir zamanlar
“1 milyoncu” mağazalar vardı.
2-3 tane.
Gayet iyi iş yapıyordu.
Sonra ne oldu?
20 tane açıldı.
Rekabet değil…
Yıkım başladı.
Hepsi birbirini bitirdi.
Şimdi aynı senaryo mu?
Bir AVM var zaten.
İkincisi neye göre?
Plan mı var?
Veri mi var?
Yoksa sadece “vizyon” mu?
Öncelik Meselesi
Bu şehirde…
Alt yapı bitmiş mi?
Hayır.
Bir cadde kazılıyor.
Kapatılıyor.
Yeniden kazılıyor.
Bitiyor mu?
Hayır.
Yağmur yağıyor…
Sorun çıkıyor.
Peki çözüm?
Önce alt yapı.
Sonra asfalt.
Ama öyle değil…
Bir kere yap…
Bir daha kazma.
Kaldırımlar?
Dar.
Düzensiz.
Engelliye uygun mu? Tartışılır.
Ağaç?
Yeşil alan?
Şehir nefes almak istiyor.
Zorkun Projesi
Otel yapılacak deniyor.
Güzel fikir.
Ama…
Bu fikir yeni mi?
Hayır.
Eski projeler vardı.
Hazır hale gelen çalışmalar vardı.
Şimdi tekrar anlatılıyor.
Sorun şu değil:
Kim yaptı?
Sorun şu:
Gerçekten yapılacak mı?
Halk Ekmek Gerçeği
Bir proje vardı.
“Halk Ekmek.”
En kritik proje belki de.
Neden?
Çünkü bu şehirde
geçim zor.
Çünkü vatandaş sıkıntıda.
Çünkü insanlar ucuz ekmek arıyor.
Ama…
Bu proje neden geri planda?
Şatafatlı projeler önde…
Halkın ihtiyacı arkada.
İşte bu düşündürüyor.
Ulaşım: Sessiz Kriz
Belediye Otobüsü sayısı…
Yetersiz.
Vatandaş bekliyor.
Durakta bekliyor.
Sıcakta… soğukta…
Şehir büyüyor ama
ulaşım büyümüyor.
Bu sorun küçük değil.
Ama konuşulmuyor.
Gazetecilik Meselesi
Bir gerçek var.
Eleştiri yapılınca…
rahatsızlık oluyor.
Ama…
Gazetecilik bu.
Biz alkış makinesi değiliz.
Soru sorarız.
Yanlış görürsek söyleriz.
Doğruyu da yazarız.
Ayrım yapmayız.
Kim ne yaptıysa yazarız.
Ama…
Yanlışı da yazarız.
Bu bizim işimiz.
Osmaniye İçin
Bu şehir küçük olabilir.
Ama değersiz değil.
Bu şehir mütevazı olabilir.
Ama sahipsiz değil.
Biz bu şehri seviyoruz.
O yüzden konuşuyoruz.
Hiç kimse tek başına zeki değildir.
İyi ekip…
iyi plan…
doğru öncelik…
İşte başarı böyle gelir.
Yol yapmak…
kaldırım yapmak…
su getirmek…
Bunlar hizmet değil.
Bunlar zaten görev.
Asıl mesele…
Şehri büyütmek değil,
doğru büyütmek.
Osmaniye’nin ihtiyacı;
şov değil…
Akıl.
Yorum Yazın