Bu Şehrin Sembolüydü: Osmaniye’de Çınarlı Kahve Neden Unutulmadı?

Osmaniye’nin simge noktalarından biri olan, tarihi Enverü’l Hamid Camii (Büyük Camii) yanında yer alan Çınarlı Kahve, yıllar önce betonlaşmanın gölgesinde kalarak tarihe karıştı.

Bir dönemin buluşma noktası olan mekân ve onu simgeleyen asırlık çınar ağacı, Osmaniye’nin kolektif hafızasında derin izler bıraktı.

Bir adres değil, bir buluşma noktasıydı

Kentte yaşayan hemen herkesin hayatının bir döneminde yolu Çınarlı Kahve’den geçti.

Özellikle şehir merkezinin dışından gelen köylüler ve misafirler için burası doğal bir toplanma alanıydı.

Osmaniye’de adres tarifleri yıllarca “Çınarlı Kahve’nin oradan” diye başlardı.

“Çınarlı Kahve’de buluşalım.”

“Çınarlı Kahve’yi geç, soldaki dükkân.”

“Çınarlı Kahve’nin tam karşısı.”

Bu ifadeler, yalnızca bir yön tarifi değil; şehrin ortak diliydi.

Gölgesinde çay içilen bir şehir hatırası

Envârü’l Hamid Camii’nin yanında yükselen çınar ağacı, buz gibi gölgesinde içilen çayların, ayranların ve yapılan dost sohbetlerinin sessiz tanığıydı.

Kuş sesleriyle dolu bu alan, Osmaniye’nin merkezinde nefes alınan nadir mekânlardan biriydi.

Osmaniyeli göz hastalıkları uzmanı ve ressam Dr. Yusuf Erkişi’nin “Çınarlı Kahve” temalı resim çalışması, bugün birçok kişi için hüzünlü bir nostaljiye dönüştü.

Önce kahve gitti, sonra çınar…

Zamanla önce kahve kapandı, ardından da Osmaniye’nin sembollerinden biri olan çınar ağacı kesildi.

Yerinde artık ne çınarın gölgesi var ne de kahvenin sohbeti…

Geriye ise yüzlerce, belki binlerce anı kaldı.

Demli çaylar, köpüklü ayranlar, simitle yapılan sohbetler, çekilen resimler ve kurulan dostluklar artık sadece hafızalarda yaşıyor.

Osmaniyeliler yeniden canlanmasını istiyor

Kent sakinleri, Çınarlı Kahve’nin ve onun simgelediği kültürel hafızanın yeniden canlandırılmasını istiyor.

Her ne kadar asırlık çınarın geri gelmesi mümkün olmasa da, Osmaniyeliler bu mekânın ruhunun yaşatılabileceğine inanıyor.

Bir zamanlar şehrin sembolü olan çınar için Osmaniyelilerin dilinde aynı soru dolaşıyor:

“Güzel bir ağaçken, bir şehrin hafızasıyken, şimdi odun olan çınar ne hissetti acaba?”

NOT: Görseller Eskiden Osmaniye Sayfasından alınmıştır