Her Türk vatandaşı gibi geçim sıkıntısı derdi benim de başımda. Kaç zamandır elim klavyeye gitmedi. Hayatınızı devam ettirebilmek için asgari standartlara ulaşamadıysanız düşünce bazlı eylemleri gerçekleştirme şansınız pek yok. Merhum Atilla İlhan “ Şairler rahat ve huzur bulurlarsa iyi şiir çıkaramazlar “ demiş. Haklı olabilir. Bendeniz şair değilim. Sıradan çekingen bir sivilim. En azından sabahları kahvaltı edebilmeli, akşamları birkaç televizyon dizisi seyredebilmeliyim.

Ak Parti’nin kapatma davasının sonucu ve Ergenekon tutuklamaları işi gazetelerde ahkâm kesmek olan birçok zevatı ters köşeye yatırdı. Memlekette şaşırtıcı şeyler oldu. Ayrıntılara girmeye gerek yok. Bu konularda çokça yazılıp çizildi.

Gündemi takip etmiyorum artık. Daha doğrusu edemiyorum. Olup bitenler benim anlama kapasitemi aşıyor. Yorum yapıp geyik pozisyonuna düşmek işten bile değil. Aydın Doğan ve Başbakan Tayyip Erdoğan polemiğinin sonucu , Kılıçdaroğlu gibi birinin İstanbul Belediye başkanlığı için aday olarak öne sürülmesi, dünya piyasaların sarsan ekonomik kriz … Deniz Baykal’ın Dallas yazılı tişört ve şortla caddelerde gezinmesi. Anlayan beri gelsin. Okuyucuya olup bitenlerle ilgili her gün bir şeyler anlatmak zorunda olan gazete yazarlarının işi çok zor. Boşuna değil son günlerde özellikle Aydın Doğan’ın gazetesinde yazanlar mor suratlarla geziyorlar.

Ya Osmaniye; görebildiğim kadarıyla sessiz sedasız kabuğunu kırıyor. Önemli finans kurumlarının tamamına yakını şube açmış Osmaniye’ye. Bazı ulusal mağaza markalarının şubeleri açılmış. Görmedim ama organize sanayinin oldukça hareketli olduğu görüşlerini işittim.

Belediye kasaba belediyesi kimliğinden sıyrılamamış henüz. Tanıtım içi hazırlattıkları “Kaleler şehri Osmaniye” filmini izledim. Hem kurgu hem çekimler oldukça kötü. Bir amatörün hatıra için çektiği görüntüleri andırıyor.

Bu satırları “merhaba” kabul edin. Çok zaman oldu. Ümit ederim sıklıkla karşınızda olacağım ileriki günlerde.