Şu sıralar gündemimizi meşgul eden meşhur KONDA anketi de işte böyle bir çalışma. Adamlar beş bin kişi üzerinde bir araştırma yapmışlar ve 70 milyonla ilgili bir sonuç ortaya koymuşlar: “başörtülülerin sayısı hızla artıyor”. Benzer bir anketi her konuda yapıp her tür sonucu ve yorumu çıkarmanın mümkün olduğunu söylemeye hacet yok. Hatta çıkan sonuç belli bir hata payıyla gerçeği yansıtıyor da olabilir. Sorun burada değil. Asıl mesele bir kamuoyu araştırmasının nasıl manipüle edildiğidir. En indirgenmiş hali ile araştırmanın verilerinden çıkarılabilecek netice Türkiye’de başörtüsünün önemli bir vakıa olduğu ve ilgili yasağın (başı açık olanlar da dahil) toplumun geneli tarafından tasvip edilmediğidir. Oysa araştırma sonucunun sunuluş biçimine baktığınızda ideolojik veya siyasi bir hamle olduğu görülüyor. Emre Aköz’ün, bir iki gün önceki yazısında belirttiği gibi, Şerif Mardin’in tek bir makalesini bile okumadan “mahalle baskısı”nın üzerine atlayanlar, Malezya’nın haritadaki yerini dahi bilmeden “Türkiye Malezya olur mu?” diye soranlar bu defa da seçimlerin ünlü kahini Tarhan Erdem’i kullanmaya çalışıyorlar. Neden? Milletin menfaati için olmadığı kesin. Gerginliğin meyvelerinden istifade etmek ve bulanık havanın nimetlerinden yararlanmak için elbette. Zira kendi çaldıkları sahte tehlike çanlarının karşısında, kale olarak görüldükleri müddetçe semiriyor, zenginlik listelerinde üst sıralara tırmanıyorlar.

    İşin daha garip yanı, meselenin “delinin birinin kuyuya attığı taş” olmaması. Böyle uyduruk alarmlar zilleri üretme tuzağına “aklı başında” sandığımız birçok kişinin de düşmesi ve bu tür saçmalıkları ciddiye alıp “hayır öyle değil” diye yırtınması, tuzakçıların gündem yaratma hilesine alet olmasıdır. Yok saymak, ilgilenmemek en iyi yöntemdir sanıyorum. Ne demiş İmam Şafi: “zırvanın tevili olmaz.”