Stalin’in Akdeniz’deki tavuklarına… 

Malum hikayeyi çoğu kimse bilir. Ama ben yine de bir kez daha kısaca hatırlatmak istiyorum.

Ünlü diktatör Stalin, kendisine yakın yöneticilerini toplayıp sormuş:

-Bu halkın yönetime baş eğmesi için ne yapmalıyız?

Votkalı kafalar biraz da dalkavukluk yarışına girerek, çeşit çeşit teklif sunmuşlar.

Kimisi daha çok demokrasi ve insan haklarından kimisi ekonominin iyileştirilmesinden, kimisi de korku ile terbiyeden bahsetmiş. 

Votkasından bir yudum daha çeken Stalin ise, gülüp geçmiş.

--Bana bir tavuk getirin.

Herkesin şaşkın bakışları arasında getirilen tavuğu alan Stalin hemen işe koyulmuş.

Tavuğun kanatlarını, tüylerini iyice soymuş.

Diktatörün deneyine kurban giden zavallı tavuk serbest bırakılmış.

Kaçacağı sanılan tavuk, dışarıdaki dondurucu soğukla yüzleşince aniden odaya geri dalmış.

Ne canını acıtan köşeli masa, ne nazik derisini kanatan duvar dipleri ne de ateşinden yandığı şömine ona sığınacak yer olmamış. 

Çaresiz tavuk, az önce kendisini soyan Diktatör’ün attığı yemlerin hürmetine yine Stalin’in bacakları arasına sığınıyor. Ara sıra atılan her yem zavallı tavuğu Stalin’e biraz daha bağlıyor. 

Yalakalarına dönen Stalin mesajını veriyor:

-Gördünüz mü, halk dediğiniz topluluk, bu tavuk gibidir. Tüylerini yolup al ve serbest bırak... O zaman yönetmek kolay olur...' 

Stalin tavuklarından günümüzde de yok değil. Hatta milyonlarcası var. Dünyanın bir çok bölgesinde olduğu sanılıyor. Akdeniz, Ege, Karadeniz üçgeninde de yaşadığı öne sürülüyor.

Stalin tavuklarına dönen topluluklara bizim de mesajımız var:

Kapına bırakılan yemleri (Düzeltiyorum: gıda paketleri) al.

İyice zıkkımlan.

Kömürü de geri çevirme.

İliğine kadar yan.

Ama ne olur!...

Titre ve kendine dön!!!

Yoksa yarın kursağına düşen yemleri de çıkartılar.