Sağımız-solumuz, soluduğumuz hep siyaset oldu. Bıktık artık, hep birlikte! Ben yazmaktan, siz de okumaktan…

Kendi çapımda bugün mola veriyorum siyasete…

Yalan, pek öyle siyaset yazdığımdan değil, benim maksadım farklı.

‘Yüreğimde erik kurusu’ var; tüm derdim bu! Sizlerle paylaşırsam belki çare bulabilirim.

Bütün mesele, bizim Ahmet’in, nam-ı diğer “Müdür”ün bana attığı kazıklar… Ahmet kim? Ahmet, adam ekmenin kompetanı…

Adı Ahmet, soyadı Erkmen… Hasret Gazetesi’nin Sahibi Gökhan Erkmen’in mahdumu... Bir parçacık babasına çekseydi keşke.. Kuzuyu yeniden çevirirdi.

Ahmet, geçenlerde beni pas geçmeyip Bahçe’ye alabalık ziyafetine götürdü ya, bu hafta da güya o ziyafetin misillemesini yaptı. Ürün Yaylası’ndaki ‘kuzu çevirme’ olayından beni sözde muaf tuttu.

Hey hat, ne çare ki başına geleceklerden habersiz, sinsice beni atlatmış olmanın keyfini çıkarıyor. Ah bir bilse bu “ekme” ve “atlatma” eyleminin kendisine nelere mal olacağını!

Filmin asıl kahramanı ‘Adam Ekme Uzmanı’ Ahmet Erkmen, fakat yan rollerde oynayanlar da var! Örneğin kardeşi Oğuzhan…

Şimdi siz, “Bu özel bir olay, niye buradan yazıyorsun ki!” diye bana kızacaksınız… Bir saniye efendim, anlatayım, ondan sonra…

Olay, kesinlikle sosyolojik, psikolojik, patolojik… Dinsel, tinsel ve etiksel…

Kısaca anlatıyorum:

Cennet yurdumun dört bir yanına nam salmış Yurt Ajans’a alınan yeni ve çok büyük dijital baskı makinesinin ‘kuyruğu’ ziyafet ile düzeltilmiş. Üstelik de kambersiz! Ben olmadan! Bensiz…

Ürün Yaylası’nda kuzular çevrilip kuyruk doğrultulmuş. Tüm bu olup bitenlerden haberim bile yok. Hilal’i, Esra’sı, İbrahim’i, Adil’i, Oğuz’u, Oğuzhan’ı, etrafta kim varsa toplanıp Ürün Yaylası’nda kuzuyu çevire çevire kızartıp yemişler, eğlenmişler. Kim bilir, belki de “Ali Tatlı’yı nasıl da ektik, ruhu bile duymadı” demişlerdir. İşte bu muhtemel konuşmalar canımı sıktı.

 Oğuzhan Erkmen’in Yurt Ajansı’na alınan makinin kuyruğu ben olmadan nasıl düzeltildiyse, varın siz hesap edin. Mutlaka bir yerlerinde eğrilik kalmıştır!

Herkes davet edilmiş. Herkes gitmiş… Herkes kuzu eti yemiş, eğlenmiş. Kızlar serin serin dedikodu yapmış, erkekler de derin derin vatanı kurtarmış; e peki biz neyiz, neciyiz, kimiz? Ben nedenleri ve yanıtları biliyorum, biliyorum; tek suçumuz gazeteci olmak! 

Şükür ki, bu olaydan dolayı gazetecilerin dostu olmadığını bir kez daha anladım.

Niye sevmiyorsunuz gazetecileri?

Çünkü ‘sakladıklarınız’ var; kuzu çevirme gibi!