Eğitim tüm sorunların çözümünü sağlayacak sihirli bir formül olarak herkesin diline pelesenk oldu uzun zamandır. Bununla birlikte zihinlerde eğitime yüklenen işlev birbirinden farklıdır. “Okumuş” kesim, istediği gibi bir dünyanın oluşması için en ideal aracın eğitim olduğu fikrindedir. Dolayısıyla eğitimden anlaşılan bir çeşit insan ve toplum mühendisliğidir. Buna göre bir torna tezgahıdır eğitim, istediğiniz tarzda ve kalıpta adamlar üretecektir. Onları bir kenara bırakalım. Toplumun geneli için ise eğitim “beyaz yakalılar” arasına katılmanın bir yoludur ve millet olarak -eğitimin yerini sadece okul olarak görmek hatası dışında- genel olarak eğitimden beklediğimiz şeyde bir yanlışlık vardır.

    Ne işe yaramaktadır eğitim, amacı nedir? Anne babaların umduğu gibi, sırtını devlete dayayıp hayatı garanti altına almanın bir yolu mudur? Çocukları yarış atları psikolojisine sokup sonra da iyi bir okul kazandığında veya bitirdiğinde eşe dosta karşı gururlanmak mıdır? Evin duvarlarını diplomalarla doldurmak mıdır? Bunların hiçbiri eğitimin gerçek amacı olamaz. Çünkü hiçbiri insanî değerleri referans almamaktadır. Yani soruları değiştirirsek; doktor olmak mı önemlidir, iyi bir insan olmak mı? Avukat olmak bir insanı dürüst ve güvenilir yapar mı? Bilgisayar dehası olan bir adamın huzurlu bir aile ortamı oluşturmakta da mutlaka dahi olduğunu düşünebilir miyiz? Bir bankacı veya ekonomist olmakla vicdanlı ve adaletli bir insan olmak arasında nasıl bir ilişki vardır? Devleti soyanlar, insanları sömürenler, eşini dövenler, çocuklarını sevmeyenler, hırsızlık, adaletsizlik, vicdansızlık yapanlar eğitim almamış kişilerdir değil mi? Okumuş, kravatlı insanlar arasından böyleleri çıkmaz değil mi? Ne dersiniz, yoksa tam tersi mi?

    Hülasa, eğitim kendi başına hiçbir şeydir. Onun neye yaradığı önemlidir ve asıl yaraması gereken şey de unvan kazandırmak değil insanı adam etmektir. Zira aslolan, unvan veya makamın kişiye şeref sağlaması değil, kişinin o makamı ve unvanı şereflendirmesidir.