Yaşadıkları yerden memnun olan insanların sayısı çok az olmalı. Birçok kişi yaşadığı yerden (köy, kasaba, ilçe, kent vb) hoşnut değil. Zihinlerde ve düşlerde başka şehirler başka yaşamlar var. Özellikle Osmaniye gibi küçük ve az gelişmiş bir şehrin insanlarının daha şikâyetçi olmalarına olağan bakmak gerek.

Eski şarkılara ve türkülere dikkat ederseniz birçoğu “gurbet” yani “ doğup yaşanılan yerden uzak olma” üzerine yazılmıştır ve sıla özlemini dile getirirler. Yeni şarkı ve türkülerde çok az geçiyor bu kavramlar. Teknolojinin ve ulaşım imkânlarının mesafeleri kısaltması kitle iletişim araçları vb birçok unsurun payı var bu değişimde.

Kimileri ekonomik ve sosyal nedenlerle zorunlu olarak terk ediyor yaşadıkları yerleri kimileri de aynı nedenlerden hoşnut olmasalar da kalmaya devam ediyorlar yerlerinde.

Yaşadığınız yer terk edebileceğiniz kadar küçükse sorun yok Bazı yerler terk edemeyeceğiniz kadar büyük olabiliyor :-)

“Gel geç olmadan, gün doğmadan
Kaçalım buralardan
Sen istersen, dünya dar olur
Denizler ardından
Dedikodu ekmeğine süremem yarınları
Bir çıkış yol bulalım artık
Sevda gemileri demir almadan
Bu şehirden gidelim artık
Dedikodu ekmeğine süremem yarınları
Üzülmeni istemem artık
Bu aşkın dizeleri sokaklara taşmadan
Bu şehirden gidelim artık”

Haluk levent

Gizli ve bize ait kalmasını istediğimiz şeyleri kendine malzeme yaptıysa şehir gitmek işe yarayabilir. Gittiğimiz yerin farklı olmadığını bilerek gitmek gerek. Gizlenmek istiyorsanız bunu erteleyebilirsiniz sadece. Bir süre sonra ister istemez paylaşacaksınız bazı şeyleri sokaklarla insanlarla ve yaşadığınız yerle…