"Öyle zamanlar oluyor ki, içimde bütün umutlar tükeniyor ve her seferinde bu ülkede yaşamanın ne denli acı verici olduğunu düşündükçe çaresizlikten kahroluyorum. Galiba, sözün ve umudun bittiği böylesine acılı bir "Türkiye gerçeği" ile ilk kez karşı karşıyayız... Koskoca ülke sanki korkularına teslim olmuş durumda. Yüzyılların medeniyet coğrafyası üzerinde oturan bütün bir toplum, sanki hafızasını tümden yitirmiş, gelecek hayalleri ise hiç olmamış...


Sanırsınız ki, bu ülkenin Avrupa Birliği yolunda Helsinki'de ateşlenen demokratikleşme ve insan hakları umutları hiç olmadı.

Gün olur umutlanırsınız, umutlanmak istersiniz... Ama öyle şeyler olur ki, umutlarınız korkunun karanlık duvarlarına çarparak parçalanır, kahrolursunuz.

Reformlar ve prangalar birbirine karışır adeta... Ekonomiden demokratikleşmeye kadar bütün alanlarda esas belirleyici olan "korku"dur.

Türkiye gibi böylesine iç içe dramların yaşandığı bir başka ülke var mıdır acaba? "

Yukarıdaki yazı yıllar önce yazılmış M.Ocaktan imzasını taşıyor. Sizce ne değişmiş ?

---

AKP ve MHP'nin başörtüsü için attıkları adımdan sonra kopan yaygarayı izlerken utanç duydum. Başörtüsü yasağının sürmesi için ileri sürülen gerekçeler ikna edici olmayı bir kenara bırakın gülünç ve acıklı bir hale dönüştü.Ülkenin bilim ve aydınlanma adına önder olmaları gereken kurumlarından böylesine acıklı tepkilerin gelmesi eğitim camiası adına bana utanç verdi.

Bir ülke düşünün kıyafetinden dolayı insanlar aşağılanıyor, kıyafetlerinden dolayı bir takım haklardan mahrum bırakılıyorlar. Yazık değil mi bu gencecik insanların gözyaşlarına.

Ben başörtüsü takmıyorum ve onlarca başörtülü arkadaşım var. Bizim aramızda hiç adı bile geçmedi bu konuların ve hiç bir zaman da geçmeyecek.

Yeter artık benim ve arkadaşlarımın adına karar vermeyin. Bizi bölmeyin, bizi birbirimize düşman etmeyin.

Yeteeeeerrrrrrrrrr

Bu gözyaşları bir gün hepimizi yakar ...