BİN MİSKET TEORİSİ
 
Genç adam yoğun iş temposundan iyice bunalmıştı. Vakit akşama
yaklaşıyordu, ama mesai kavramına çok yabancı olduğu için evine ne zaman gideceği belli değildi. Basını iki elinin arasına aldı,
gözlerini sıkıca kapadı. Çok para kazanıyordu. Yöneticiydi, birçok
insanın imrenerek baktıgı bir konumdaydı. Ama yaşadığı hayatı hayat
olarak görmüyordu."Bu ne bicim hayat böyle!" diye söylendi kendi kendine Hafta sonlarında dahi evine gidemiyordu. Toplantılar, iş
seyahatleri, yazısmalar ve koşuşturmacayla gecen bir hayat.
 

ÇALIŞAN BİR İNSANDI…
Ailesine, çocuklarına vakit ayıramıyordu. Pek çok yakın dostunun adını dahi unutmuştu. Bu karamsarlık içinde kıvranırken, birden çekmecesindeki küçük radyosu aklına geldi. Radyoyu açtı. Yayınlanan müzik parçası ile biraz rahatladığını hissetti. Müziğin ardından yaslı bir adamın konuşmasıyla gayri ihtiyari radyoyu kapatmak istedi.
 
AKLINA BİR ŞEY GELMİŞTİ.
Yaşlı bir adam konuşmaya başlamıştı!
 
 Ama birden durdu. İlginç bir teoriden bahsedeceğini söylüyordu yaşlı
adam. "BİN MİSKET TEORİSİ”ni anlatacaktı. Merakla dinlemeye
başladı.
 
BİN MİSKET TEORİSİ…
 
Acaba neydi Bin Misket teorisi?
 
"Bir gün oturdum ve biraz aritmetik yaptım. Ortalama bir kişinin yetmiş
beş yaşına kadar yasadığını varsaydım. Biliyorum, bazıları daha çok,
bazıları da daha az yasar. Ama biz yetmiş beş sene yasadığını
düşünelim.
 
Bir yılda 52 hafta olduğu için, 75'i 52 ile çarptım ve ortalama ömre
sahip bir insanin tüm hayatında yasayacağı Cumartesi sabahı sayısı olarak
3900 rakamına ulaştım.
Yaşlı adamın yaptığı aritmetiği dinlemeye başladı.
 
"Simdi beni iyi dinleyin. En önemli kısmına geliyorum. Bütün bunları
ayrıntılı olarak düşünmeye elli beş yasında başlamıştım. Yaptığım hesaba
göre bu yasa kadar 2180'in üzerinde Cumartesi yasamıştım ve eğer yetmiş
beş yasına kadar yasarsam, yasayacağım Cumartesi sayısı sadece bin adet
olacaktı".
 
Yaşlı adam 55 yaşında düşünmeye başlamıştı...
 
" Bir oyuncak dükkânına gittim ve elindeki tüm misketleri aldım. 1000
adet misketi bir araya getirmek için üç tane daha oyuncakçı dükkânını
ziyaret ettim. Bunları eve getirdim ve atölyemdeki radyomun yanında duran büyük, şeffaf bir kavanozun içine hepsini doldurdum. O günden sonra, her Cumartesi kavanozdan bir tane aldım. Misketlerin azaldıgını gördükçe, hayatımdaki önemli şeyleri daha fazla DÜŞÜNME’ye
başlamıştım.  Anladım ki, dünyadaki zamanımın akıp gittiğini seyretmek
kadar önceliklerimi düzene koymama hiçbir şey yardım edemez."
 
Yaşlı adam zamanı değerlendirmeye başlamıştı...
 
"Yaslı adamın anlattıkları öylesine etkiliydi ki, genç iş adamı adeta
dünyadan kopmuş, radyoya kilitlenmişti. Yaslı adam su cümlelerle
konuşmasını tamamladı :
 
"Programı kapatmadan önce şimdi size son bir şey daha anlatacağım. Bu
sabah kavanozun içindeki son misketi de aldım. Eğer önümüzdeki
Cumartesiye kadar yaşarsam, bana biraz daha zaman verilmiş olacak.
Unutmayın, hepinizin kullanabilecegı en önemli şey, biraz daha fazla
zamandır.
 
"Yazı böyle devam edip gidiyordu... farkında mısınız bilmiyorum ama bizi
meşgul eden o kadar oyun var ki… önemli ya da önemsiz… ama biz  bunların arasında kaybolup gittiğimizi fark edemiyoruz bile... işin  garibi
fark ettiğimiz anda "şu işimi de bitireyim ondan sonra..." diye
erteliyoruz... değil mi?
hadi arkanıza yaslanın…derin bir nefes alın...
 
hayatınızda önemli olan  dostlarınızdan birisinin telefonunu
çaldırın.. yada cıvıl cıvıl
 
sesinizle "ALO…" deyin.. gülümseyin…