28 Mart seçimleri öncesinde bir Belediye Başkan adayı vardı.

O Başkan adayı seçim bürosunun önünde düzenlediği ve miting haftasında gerçekleşen seçim bürosu açılışında sağ elinde mikrofonu, sol elinin işaret parmağıyla Osmaniye Belediye Sarayının pencerelerinden bakan Belediye işçilerine işaret ederek;

“Geliyoruz. Kamu reformlarıyla geliyoruz.

Bizim dönemimizde hiçbir işçinin alacağı olmayacak. Herkesin hakkını alnının teri soğumadan vereceğiz. Öyle güçlü adımlarla geliyoruz ki, Belediye binası titriyor.” Demişti.

Ve o Başkan adayı 28 Mart seçimlerinde oy kullanan on binlerce seçmenin, yukarıdaki yazılı olan ve buraya yazsak sığmayacak olan vaatleri nedeniyle seçmenler tarafından itimat edilerek Başkan olarak seçilmişti.

Göreve geldiğinden bu yana basın ile, halk ile, esnaflar ve siyasi partiler ile hep tartışma ve polemik içerisine girdi. Bu tartışmalar ve polemikler Başkanın kafasında o kadar çok önemli yer tutuyordu ki, aradan 6 ay geçmesine rağmen, kendisini eleştiren gazetecileri, eline her mikrofon geçtiğinde;

“Falanca bana şöyle yazı yazdı. Hizmetlerimiz engelleniyor” şeklinde vatandaşa şikayet etmekten çekinmedi. Adeta bir çocuk hassasiyetiyle en küçük eleştirilere bile aşırı duyarlılık ve kırılganlık gösteren Başkan Davut Çuhadar, ne yazık ki, seçim bürosu açılışında sergilediği gösterişli konuşmasında verdiği sözünü tutmadı.

Bugün gelinen noktada Belediye işçilerinin her birinin 8 ila 9 bin YTL (8-9 Milyar) alacağı olduğunu herkes biliyor. Haklı olarak seçim meydanlarında kükreyerek yapacağını anlattığı 53 dev projeden kaç tanesini gerçekleştirdiği vatandaşlar tarafından daha yüksek bir sesle sorulmaya başlandı.

İller bankasından gelen paraların, hangi dönemde ne kadar olduğu, kime veya hangi projeye kaç para harcandığının Osmaniye Faaliyet Raporlarına neden detaylı bir şekilde yazılmadığını da kamuoyu adına biz gazeteciler merak ediyoruz.