Siyasiler, ticariler velhasıl geniş kitlelere ulaşmak isteyen bilcümle kurum ve kuruluş, basın gücünü doğru kullanmadığı takdirde altın yumurtlasalar da nafile olur…

Yaptığı hizmetler, gündeme getirmek istediği konular veya gündemdeki konulara görüş ve yorumları basın aracılığıyla geniş kitlelere ulaşmadığı takdirde kamuoyu üzerinde, mahalle kahvehanelerinde kendi aralarında hükümet kurup, hükümet indirenlerden öte bir etki oluşturmaz.

Tavuğunuz gerçekten altın bile yumurtlasa, pişirenlerle yiyenlerden başka kamuoyundan kimsenin, bu altın yumurtanızdan haberi olmaz.

Düğününde kendi çalıp kendisi oynayanlar misali, kendiniz söyler kendiniz dinlersiniz yaptıklarınızı veya yapacaklarınızı.

Basın gücü doğru kullanıldığında, propagandanın nasıl etkili bir silah olduğu ve basın aracılığıyla milyonlarca nüfusa sahip kitlelere ulaştığında meyvelerinin nasıl toplanabileceğinin en güzel kanıtıdır, bu güne kadar tek başına iktidar olmuş hükümetler.

Tüm kurum veya kuruluşların Genel Merkezlerinde de basının gücü, aynen bu ölçüde dikkate alınır. Çalışmaların bu şekilde dikkat ve hassasiyet içerisinde gerçekleştirileceği istişare edilir.

Ancak gelin görün ki, yereldeki kurumlar veya temsilcileri aynı şekilde hareket etmezler. Mesela bir yıl boyunca haberlerini, duyurularını ve reklamlarını yayınlayan gazetelerin;

Seçim geldiğinde adayın veya partinin özel bir programı olduğunda, aynı özen ve hassasiyetle adeta bir afiş kalitesindeki önemli çalışmalarını da ücretsiz yapmasını beklerler.

Bu durum, yıl boyunca eşitlik ilkesinden dolayı desteğini ve sayfalarını esirgemeyen Basın mensubuna; “Sen nasıl olsa bizimle ilgili haberleri hep yapıyorsun. Biz yapmayanlara destek vereceğiz.” Demiş etkisi meydana getirmektedir ki, bu çok tehlikeli bir yaklaşımdır.

Her daim eşitlik ilkesine bağlı kalarak, sıkıntılı günlerde bile sesinizin, cevap hakkınızın, propagandanızın ve çalışmalarınızın halka ulaştırılmasında sayfalarında yer ayıran basın mensubu, kendisini kullanılmış hissedecek ve içine düştüğü üzücü durumda sizin pencerenizden eşitlik ilkesine uyulmadığı kanaatine varacaktır.

Bin bir maddi güçlüklerle düzenli olarak yayın yapan gazeteler ve özellikle eşit olunmamasına rağmen, iktidarın ayaklarına kapanmak yerine seviyeli ve imkanlar dahilinde eşit orantıda haber yapan Gazetecilere yapılacak en kötü eylemdir; “Bu gazete nasıl olsa bize hep yer veriyor. Biz diğer gazetelere destek verelim.” Mantığı ile hareket etmek, işleyen bir saate çekiçle vurmak, altın yumurtlayan bir tavuğu kesmek kadar tehlikeli bir eylemdir.

Siyasetçi yüzlerce insanı partide toplayıp konuşma yapıyor. Basın yazmazsa bu konu sadece anlatan ile anlatılanlar arasında en doğru şekilde hatırlanacak bir olaydır.

Anlatılanlar daha sonra başkalarına aktarmak istese bile o anın fotoğrafını veya orada konuşulanları aynı şekilde virgülünü bile değiştirmeden yansıtamaz.

Tam tersine her anlatıldığında daha farklı ve orijinalinden uzaklaşan bir çizgide haber, aynadaki buhar izinin silinmesi gibi dağılır gider.

Emeğe saygı duyulmuyor ancak iki saniyede (İnternet Haberciliği sayesinde) dünyanın öbür tarafına ulaşabildiğimizi göz ardı ediyorlar.