Önümüzde hep bir yaşam mücadelesi ile birlikte, her gün yeni bir maraton koşusuna başlıyoruz uyandığımız her sabaha...

Geçmişte yaşananlar, yaşanamayanlar ve yaşanılasılar ile kendimizi, geleceğe hep beklentilerimizin gerçekleşeceğini ümit ettiğimiz mutlu geleceğe hazırlamaya çalışıyoruz.

Yaşımız kimi zaman yirmi, kimi zaman otuz, kimi zaman kırk olsa da, yaşantımız aşağı yukarı hep aynı oluyor...

Ayrıntılarda ayrışsak da, genelinde üç kelime özetliyor yaşamımızı; Doğdum, yaşadım ve öldüm.

Gerçek olan tek şey ölüm galiba.

Çünkü yaşadıklarımız sonsuza kadar mutlu etmeye yetmiyor bizi.

Hep sürmesini isteyip de, bir türlü bitmesine engel olamadığımız mutlu anlarımız, anılarımız, sevgilerimiz, sevgilililerimiz, sevdiklerimiz velhasıl herşeyimizi birgün kaybetme ihtimali taşıyan yaşamda gerçek olan tek şey ölüm galiba.

Ah yalan dünya, yalan dünya.

Yalandan yüzüme gülen dünya dizeleri bu durumu ifade eden en güzel eser olsa gerek.