Diğer bütün “önemli gün”leri kutladığımız gibi kutladık 24 Kasım’ı da..!!

Öğretmenlerimizi birkaç şiir ile teselli ettik.

Biz böyleyiz… Önemli günlere önem veririz.

Biz, günleri kutlarız.

Kutlanan o günlere anlam katan unsurlara ilişkin “çağdaş” gelişimleri değil, yalnızca falanca-filanca günleri bayat klişe programlarla kutlayıveririz!

Örneğin…

23 Nisan’da neşe doluyor insan.

10 Kasım’da yüreğimiz burkuluyor!

29 Ekim’de askeriyenin arabalarını, tank ve silahlarını izliyoruz.

19 Mayıs, trampetler eşliğinde stadyumlarda yapılan beden eğitimi gösterileridir… 

Çok, daha birçok millî bayramımız vardır. Bize ait bayramlar ve günlerden başka bir de dünya milletleriyle ortak çilesini çektiklerimiz var… Onları saymıyorum. Sayamam da! Bildiğim kadarıyla bir yılda toplam 120 – 130 arası önemli gün ve haftamız var.

Atlamadan, aksatmadan hepsini de kutlarız.

“Çok şükür bu yılı da formalite bataklarından geçerek atlattık” diyenlere hatırlatırım:

Önümüzdeki ay tam 11 önemli gün ve haftamız bizi bekliyor.

Hangi birini sayalım ki!

Hepsini de sayalım canım:

1 Aralık Dünya AIDS Günü

2 - 9 Aralık Mevlana Haftası

3 Aralık Dünya Özürlüler Günü

5 Aralık Kadın Hakları Günü

3 - 9 Aralık Vakıf Haftası

10 Aralık gününü içine alan hafta İnsan Hakları ve Demokrasi Haftası 

4 Aralık Dünya Madenciler Günü

10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü

12 - 18 Aralık Tutum, Yatırım ve Türk Malları Haftası

21 Aralık Dünya Kooperatifçilik Günü

27 Aralık Atatürk’ün Ankara'ya Gelişi

Bakın – görün; bu sıraladığım günler de geçen yılların kopyası olacak!

Şiirler, şarkılar, alkışlar… Bir de çelenkler!

24 Kasım’da da öyle yapmadık mı? Öğretmen başlıklı ve içerikli üç-beş şiir, hepsi bu!

M. Kemal Atatürk’ün “Beni övmeyi bırakın…” dediği gibi, ben de günleri övmeyi bırakmamız gerektiğini tavsiye ediyorum.

Günleri övmeyi ve kutlamayı bırakalım artık!

İş yapalım iş…