“güzel günler göreceğiz çocuklar

 Motorları maviliklere süreceğiz”

Tutsan bir ellerimden ve sarsan ruhumun her bir köşesini. İnandım mutluluğun uzak olmadığına, inandım huzurun hala bu kekre dünya da olduğuna, inandım sana ve içimde sana olup akana.

Daha bu sabah tanıştım Ağrılı bir boyacı çocukla. Sen daha uyanmamıştın sıcak yatağında;ama dolanıyordun tüm damarlarımda. Adı Mehmet. Elleri minicik! Her küçük çocuk kadar. Gözleri kocaman, gözleri ışıl ışıl, gözleri hayran… Seni gördümdü Mehmet’te, kendimi gördüm o minicik ellerinde. Boyaların sızdığı hafif uzun tırnakları ile sarıldım senin sevdana. Kaldırdım kafamı sonra yerden, sana baktım, sana uzandım Mehmet’in elleriyle. Güneş nerdeyse senin kadar aydınlık geldi bana, nerdeyse senin kadar sıcak.

Emekçiye ne yakışır ki; sevmekten,güvenip bel bağlamaktan başka….Emekçiyim ben gülüm. Kölesi olmak istiyorum sevdanın; ve bir de kuşlar kadar özgür. Bağlanmak istiyorum gözlerine; hiç ölmeyecekmiş gibi. Tutmak istiyorum ellerinden; susamış köylülerimin nasırlı elleriyle. Tek olmak istiyorum seninle;apayrı iki iken.

Sen geldin derken kulaklarıma, dilin dönmeye başladı ruhumun içinde; bir o yana bir bu yana. Ve ben gönlümün sularını açtım sana; yelkenlerini fora et dolan yüreğimde bir sağa bir sola. Sonra çiçekler açtı içimde çeşit çeşit. Hercai menekşeler, papatyalar, güller… Sana da yolladım içimden bir buket; koklayasın diye. Sana da yolladım içimden bir buket; kurak, çatlamış gönlümde neler yetiştirdin birkaç günde bak diye.

Sana yaralardan kabuk bağlamış bir geçmiş ile geldim.

Sana Mehmet’in elleriyle uzattım kalbimi

Gönlünün sularında arındır beni

Ömer CERİT