Bu ülkede yaşayan 70 milyonun birbirini boğazlayacak kadar sorunlu olanları şöyle bir kenara ayrılsın.

[Örneğin ben  bu ülkede yaşayan hiç kimseyi  boğazlamak niyetinde olmayan bir kişiyim. Öfkemin kabardığı, aklımı devreye sokamadığım “an”lar olmuyor değil. Tecavüzcüler, teröristler, fuhuş organizatörleri  vs.’yi fütursuzca faaliyetteyken muttali olduğum anlardan bir kısmıdır bu anlar.Ama şükür ki öfkeyi kontrol edecek mekanizmalarımız var. Öfkemizin enerjisini aklımızın, zihnimizin kararlılığına tahvil etmeyi başarıyoruz.]

Geriye kalanlar: sağcı, solcu, ortayolcu, sünni, alevi, demokrat, anarşist, reformist, liberal, devletçi, sosyal adaletçi, dindar, dinsiz, feminist, hümanist, batıcı, doğucu, millici, evrenselci, kara kaşlı, mavi gözlü, Türk olmayı bir ırktan olmak bilenler, Türk Milletini 1000 yıllık bir aile görenler, vatandaşlar, kamu görevlileri, polisler, jandarmalar, sokak satıcıları, sanayiciler….

Hangimiz diğerimizin aynısı?

Hiçbirimiz birbirimizin aynısı değiliz.

Öyleyse farklılıklarımızı koruyarak yaşama imkanımız var mı?

Benim cevabım: Var.

Benim gibi, tadat edilecek ortak değerlerde sebat etmekle ve haricindeki konularda adını demokrasi, insan hakları, uzlaşma, hoşgörü, erdem vs. benzeri adlarda kendimizce kodladığımız formüllerle bir arada  yaşamayı mümkün  kılacak araçlarla bunu başarabileceğimize dair çok fikir sahibi var bu ülkede.

Bu görüşümü açık etmeye çalışmamın sebebi gündemdeki son vukuat.

Bir kaymakam ve bir binbaşının tavrı memleketi gerecek boyutlara ulaşabiliyor.

Kaymakam dediğinden bin tane, binbaşı dediğinden de bir o kadar var bu memlekette.

Sorun bu memurların şahsi fikirleri değil, bu memurlarda tezahür eden zihniyet.

Bu zihniyet, neyi başarmak istiyor?

Her memur, elindeki yetkiyi kendi gibi olmayanlar üzerinde baskı, cebir aracı olarak kullanacaksa, memlekette  “bir kısım memurlar ile millet” arasında, her an şahısları aşan bir kurum-halk çatışmasını fitilleyecek fütursuzluk cüreti gösterecekse orada durup iki kere düşünmek gerekiyor.

Sizin gibi olmayanlardan ne bekliyorsunuz?

Sinmeleri, korkmaları, seslerini çıkarmamaları ile yetinecek misiniz?

Yarın,  ben esasen senin yaşamandan da rahatsızım ve bunu hall-edeceğim mi diyeceksiniz?

Peki ya sizin gibi düşünmeyen güç sahiplerini kim  ikna edecek?

Sizin gibi düşünmeyenler ellerinde kılıç-kalkan olmadan sizinle bir arada yaşamanın imkanını yok mu sayacaklar?

Bu sorulara benim gibi düşünenlerin cevabını millet her gün her dakika veriyor.

İş,  17 yaşındaki bir kız çocuğu üzerinden güç ispatlamaya çalışan zihniyetin bu soruları görüp görmediği.